Het PFD lezen

Het PFD is je belangrijkste scherm. Alles staat erop, en altijd op dezelfde plek. De kunst is niet om naar één ding te staren, maar om een vaste scan op te bouwen.

De indeling

Het PFD heeft een vaste indeling, en dat is precies de kracht ervan: alles staat altijd op dezelfde plek. In het midden de kunstmatige horizon met je stand en bank. Links de snelheidsband, rechts de hoogteband, en onderin de HSI met je koers en je navigatie. Eén blik en je weet hoe je vliegt.

De vaste indeling van het PFD: horizon in het midden, banden aan de zijkant, HSI onderin.

Snelheid en hoogte lezen

De banden links en rechts schuiven langs een vaste markering in het midden; de huidige waarde staat in het kadertje. Op de snelheidsband zie je gekleurde bogen: wit en groen voor je normale bereik, geel en rood voor de grenzen. Op de hoogteband zet je met de bug je doelhoogte, zodat je precies weet wanneer je er bent.

De kunstmatige horizon

Het hart van het PFD. De lijn is de horizon; daarboven lucht, daaronder grond. Het vaste vliegtuigsymbool laat zien hoe je neus staat ten opzichte van die horizon (stand) en hoe schuin je hangt (bank). Wings level op de horizon: dan vlieg je recht en horizontaal.

De HSI en de scan

Onderin draait de HSI mee met je koers, met je koers altijd bovenaan. Hij toont ook de koersnaald en bearing pointers voor je navigatie. En het belangrijkste: bouw een scan op. De horizon is je thuisbasis, van daaruit kijk je even naar je snelheid, je hoogte en je koers, en steeds weer terug. Niet staren — ritme.

Je leest het PFD nu vloeiend. In de volgende module steken we over naar het MFD: de kaart en de motorinstrumenten.